نشان استودیو یوگای آرتهآرتهاستودیو یوگا
پرانایاما۲ دقیقه مطالعه · ۱۷ مهر ۱۴۰۳

هنر کومباکا: پیمودن فاصلهٔ میان دم و بازدم

نگه‌داشتن نفس، حبس کردن آن نیست؛ جا گرفتن در حالت تعلیق است. مکث‌های میان نفس‌ها چگونه آرامش را در لحظه‌های پرتلاطم می‌پرورند.

دکتر آریس تورن

فیزیولوژیست تنفس · نویسندهٔ مهمان

نوری که از میان کتان نازک بافته موج می‌زند

بیشتر مردم نگه‌داشتن نفس را آزمون استقامت می‌دانند: نگه دار، فشار بیاور، نفس‌نفس بزن. کومباکا چیز آرام‌تری می‌خواهد. مکث دیواری نیست که به آن فشار بیاوری؛ اتاقی است که یاد می‌گیری در آن بیاسایی.

از نظر فیزیولوژیک، مکثی نرم پس از بازدم اجازه می‌دهد دی‌اکسید کربن آرام بالا برود؛ این کار عضلات صاف را شل می‌کند و دم بعدی را عمیق‌تر. اگر بی‌زور تمرین شود، به بدن می‌آموزد که لحظه‌ای بی‌هوا، اضطرار نیست.

با دو شمارش شروع کنید

چهار شمارش دم، شش شمارش بازدم، سپس دو شمارش خالی بمانید. اگر دم بعدی با عجله آمد، مکث زیادی طولانی بوده است. معیار، آرامش است نه ظرفیت.

— دکتر آریس تورن

به کار بستن در بدن

تمرین‌های این جستار

ادامهٔ مطالعه

گاه‌نامهٔ آرته

نامهٔ ماه نو

در هر چرخهٔ ماه، النا نوشته‌های منتشرنشده، تمرین‌های تنفس هدایت‌شده و کتاب‌هایی دربارهٔ زندگی آرام را با شما در میان می‌گذارد. بی‌هیچ هرزنامه‌ای، فقط آرامش.